09:52:00 08.07.2026
Ստեփան Զատիկյանը միայն սովետաջհուդական բռնապետության օրոք գաղափարախոս ու այլախոհ չէր, նա նաև արդարության մարտիկ էր, ով չէր վախենում ճշմարտությունը բարձրաձայնել և պայքարել ապագա անկախ, միացյալ ու հզոր Հայաստանի համար։ Նա դեռ այն ժամանակ փորձում էր իր գաղափարներով ու խոսքերով արթնացնել ազգայնական ոգին հայության մեջ՝ մեր ժողովրդին ցույց տալով ազատության ճանապարհը, որի համար մեծ վտանգ համարվեց հակահայկական համակարգի կողմից, ինչպես գիտնականները Ինկվիզիցիայի ժամանակ վտանգ էին համարվում և նրանց այրում էին խարույկի վրա։
Նրա դեմ գործ սարքեցին և հետո սպանեցին, բայց չեն կարող սպանել նրա ու նրա նմանների ոգին։ Նա այսօր հայ ազգայնական նոր սերնդի համար օրինակ է ծառայում, թե ինչպիսին պետք է լինի վճռական, գաղափարական, նվիրյալ և կամքով հզոր հայորդին։
Թող նրա անմահ ոգին մնա լույսերի մեջ, իսկ նրա հիշատակը՝ բոլորիս մտքում ու սրտում։
Փա՛ռք նահատակներին և փա՛ռք Հայքին։
«Ես արդեն բազմիցս հայտարարել եմ, որ հրաժարվում եմ ձեր դատավարությունից և ինձ պաշտպաններ պետք չեն. ես ինքս մեղադրողն եմ, այլ ոչ թե մեղադրվողը։ Դուք ի վիճակի չեք ինձ դատելու, որովհետև ջհուդառուսական կայսրությունն իրավական պետություն չէ։ Սա պետք է ամուր հիշել, որովհետև այսօրվա Հայաստանը այս Ռուսաստանից բացարձակապես ոչ մի օգուտ, ոչ մի առավելություն չի ստանում։ Ուզում եմ նաև մի քանի խոսք ասել իմ ընկերներին. Վրեժ, վրեժ, նորե՛ն վրեժ։» - Ստեփան Զատիկյանը դատարանի ժամանակ՝ 1979թ.
#Այս_Անգամ_Աշխարհը
Բաժանորդագրվեք և ստացեք նորություններ ձեր Էլեկտորոնային հասցեին։
Մեկնաբանություններ